Pisałem już kiedyś o moim przełomie w życiu. O tym, jak przeczytałem książkę Roberta Kiyosakiego. To wszystko zmieniło.

Pamiętam jeszcze czas, gdy patrzyłem na bogatych jak na nieuczciwych, bo tak miałem wpajane. Znaczy jakoś tak, tłum mówił tak o zamożnych, a ja poszedłem z tłumem. O pieniądzach, w sensie o sukcesie rzadko mówiło się u mnie w domu. Ale nie potępiało się bogatych (i tak zostało).

Może to śmiała wypowiedź, lecz tak naprawdę nasze sukcesy są uzależnione od tego jak odbieramy porażki. Czytałem gdzieś stwierdzenie, że "tak naprawdę to nigdy nie ponosimy porażek, przynajmniej do chwili aż nie zaczniemy obwiniać o to innych". W jaki sposób je odbieramy i jakie wyciągamy z nich wnioski, gdyż właśnie to decyduje o tym czy są rawdziwą klęską, czy też etapem w drodze do prawdziwego sukcesu.